Hello...
สวัสดีน้องๆ ที่รักของพี่แทนนะก๊ะ หวังว่าทุกคนสบายดี ส่วนพี่แทนก็เรื่อยๆ อาการเจทแลคเกือบหายแระ งวดนี้เป็นนานชะมัด เผลอเป็นนอน เผลอเป็นหลับ อารมณ์ประมาณเดินช๊อปอยู่สามารถหลับตาเดินได้ นั่งรถที่ความเร็วสูงปิ๊ดดดด ก็ยังหลับ คือมันจะง่วงอะไรนักหนาล่ะน๊อ น้องอ้อก็พยายามจะให้ฝืนๆ แอบแว๊บมาหลับในห้องก็ตามไปฉุดกระชากลากถูออกไปทำโน่นทำนี่ อาเธอร์เองก็หลับเอาโล่ห์เหมือนกัน
จากวันที่มาถึงจนวันนี้ก็ห้าหกวันแล้ว ม่ะวันหยุด เสาร์นั้นเราหลับ เอนจอยอยู่กับบ้านพร้อมหน้าพร้อมตา ส่วนวันอาทิตย์อาเธอร์อยากไปทะเลมากก็แง๊วๆ ให้น้องเลิฟทั้งสองขับรถพาไป ออกจากบ้านบ่ายๆ แดดกำลังงามเรยยย อ้อจับฉีดกันแดดสุดฤทธิ์...ขับรถกันไปก็ไม่นานมาก แต่พอไปถึงแอบเศร้า คนเยอะมาก ไม่มีที่จอดรถ ที่มีก็เสียค่าจอด$25 ซึ่งน้องอ้อบอกแพงม๊ากกก ก็ลองขับหาๆ ย้ายจากบีชโน๊นมาบีชนี้ กรี๊ดดด..ทำไมเป็นแบบเน๊ มีแววว่าได้กลับบ้านเพราะไม่มีที่จอดรถแน่นอน แง๊ๆ (ดีนะที่อาเธอร์ตอนแรกบอกจะใส่กางเกงว่ายน้ำไป แต่คุงพี่ห้ามไว้)
แล้วก็ได้แค่ขับรถไปหม่ำมื้อกลางวันไกลบ้านจริงๆ ฮ่าๆๆๆ แต่ก็แอบได้กลิ่นทะเลเล็กๆ แล้วก็เห็นชายหาดที่ผู้คนแต่งตัวกันน้อยชิ้นเดินอวดสรีระ เห็นคนเล่นวอลเล่บอลชายหาด มีเพียร์ด้วย รู้สึกจะเป็นบีชที่ซานตามอนิก้านะ เห็นต้นปาล์มเรียงๆ สวยดี พูดถึงอาหารมื้อไกลบ้านนี้ร้านจะชื่อ โจอี้...BBQ อะไรสักอย่างจำชื่อไม่แม่น เจ้าของร้านเป็นนักกีฬาอเมริกันฟุตบอล (รูปและหน้าตาอาหารรอดูจากไดฯ น้องอ้อละกัน) ร้านเล็กๆ เน้นทูโกมากกว่า
หลักๆ กิจกรรมตอนนี้คือนอน อยู่บ้านก็ดูหนังดูโน่น นั่น นี่ พี่แทนก็คิดแต่เมนูอาหารว่ามื้อเช้าจะทำไรให้อาเธอร์กินดีน๊า มื้อกลางวัน เย็นอีก ทำแล้วก็ล้างจานจนมือเปื่อย ไอ้คนกินอ่ะเคยไม๊ที่จะมาช่วย ไม่มี๊ กี๊ดดด..ม่ะวานซักผ้ากัน เธอบอกว่ามานี่ ๆ จะสอนใช้เครื่อง พี่แทนบอก ไม่ต้องสอนเพราะชั้นไม่ทำ หน้าที่เธอซักผ้า กร๊ากกกก...
ม่ะวานอากาศร้อนเป็นพิเศษ ร้อนขนาดที่พี่แทนวีนแตกกับอาเธอร์ (โถๆ น่าสงสาร) แบบว่ามันง่วงด้วยแล้วอากาศก็ร้อนจริงๆ จังๆ เชอชี่กับซาช่านอนหงายเก๋งกลางบ้านเลยอ่ะ แบบคนละมุม แต่อาเธอร์ดิ่ก็มานัวเนีย นอนบนโซฟาก็จะมานอนเบียด ง่วงๆ อยู่เลยปิ๊ดใส่ว่าอย่ามาแตะตัวชั้นได้ม๊าย มันร้อนนนน แล้วก็หนีไปนอนในห้องนอน ฮีก็ตามไปอีก แต่ว่าไม่ได้มาแกล้งหรอก เอาผ้าเย็นมาเช็ดตามลำคอ หลังและขา ปากก็ถามว่า "ดีขึ้นไม๊ๆ" กรั่กๆ เอาใจก็เป็นด้วยเน๊าะ แต่พอนอนไปซักพักก็ร้อนงัวเงียแหกปากสั่งเค้าว่า "ทำยังไงก็ได้ให้มันหายร้อนได้เป่าเนี่ย แง๊ๆ" เออ..เปิดแอร์ได้ไม๊ๆ เธอเปิดเป็นป่าว อาเธอร์ก็กุลีกุจอไปส่องๆ ดู เฮ๊..อากาศเย็นลอดผ่านเพดานมาแว๊ววว ว่าแล้วก็นอนท่าเดียวกับซาช่าเลย (แหม๊..น่าจะถ่ายรูปมาให้ดูว่านอนท่าเดียวกับหมาเป็นยังไง)
คือโซฟาบ้านน้องเค้าปกติเจ้าสองตัวจะกระโดดขึ้นกระโดดลง นอนบ้างเล่นบ้าง ที่เห็นบ่อยๆ คือสาวน้อยซาช่าจะนอนพังพาบไปกับพนักพิงแล้วปล่อยขาห้องต่องแต่ง นั่นล่ะ คุณพี่นอนท่านั้นเลย เพราะมันเป็นพิกัดที่แอร์ตกลงหัวกะบาลพอดี ผล๊อยหลับลงมานอนกองบนเบาะจนกระทั่งได้เวลาอ้อกลับบ้าน กี๊ดด..ยังไม่ได้ล้างจานมื้อกลางวันเลย ครัวมอมแมมมาก เดือนนี้ค่าน้ำค่าไฟน้องบิลสูงแน่เลยง่ะ
อยู่บ้านทุกวัน ก็สนิทสนมกับเชอชี่ซาช่า งวดแรกที่มาจะสนิทกับซาช่ามากกว่าเพราะเธอนั้นขี้อ้อน นอนกอดกันทุกคืน มาครั้งนี้เตียงเต็ม ซาช่าอดนอนด้วยเลยเพราะเมื่อคืนที่มาถึงคืนแรกเค้าก็มานอนด้วยแต่อึดอัดหรือยังไงไม่รู้เดินไปเดินมา หมาก็ไม่นอน คนก็นอนไม่หลับ คืนต่อมาบอกซาช่าเธอนอนกับแม่เธอละกัน ฮ่าๆ แล้วตอนนี้รู้สึกว่าเราสองคนจะทำให้ระบบในบ้านเค้าเสีย หนึ่งคือสองตัวนั่นพอรู้ว่ามีคนอีกคู่อยู่ในบ้าน พอถึงเวลานอนก็ไม่ค่อยเข้าไปนอนพร้อมแดดดี้มามี๊ โดยเฉพาะซาช่านั่นล่ะ เลยแอบได้ยินเสียงประตูเปิดๆ ปิดๆ เพราะหมาเดี๋ยวเข้าเดี๋ยวออก
สองเหรอ..หมาอ้วนขึ้นเพราะรู้ว่ามีคนตามใจ กร๊ากกก..แต่ก็แค่สองวันเท่านั้นเพราะเดี๋ยวจะเสียหมาเอา โดยเฉพาะหนุ่มเชอชี่ที่แสนรู้ม๊ากกก รู้ว่าคนไหนยอมได้ก็จะตื้อๆ หมุนโชว์พาวอยู่นั่นล่ะ คนเห็นก็เอ็นดูใจอ่อนหาของเอาใจ หมาเลยได้ใจ อิป้านี่เสร็จตู..กรั่กๆๆ ต้องตัดอกตัดใจไม่มองตาเค้า ไม่งั้นใจอ่อนทุกที มามี๊เค้าเซ็ตระบบการกินไว้เช้ามื้อเย็นมื้อ จบ.. เวลาพี่แทนจะกินข้าวหรืออะไรก็จะล่อให้สองตัวเค้าออกไปวิ่งการ์เด้นท์ก่อน ซึ่งการล่อออกไปก็ต้องใช้อาหารนั่นก็คือเจอฮายจากไทยแลนด์ที่หมาทุกตัวทูดายฟอร์..เซ็งมากที่เอามาแค่สามซอง
เฮ้อ..คิดถึงส้มฉุนจังเลย คงอีกนานกว่าที่จะได้กลับไปกอดเค้าอีก ส้มอ้วนมาก หนักมาก กระเพาะใหญ่กินเยอะ ผิวหนังก็เสียเพราะแพ้น้ำลายหมัด ตากับยายก็แก่ขึ้นทุกวันอุ้มส้มไม่ไหว หลายคนถามว่ามาอยู่ไกลไม่ห่วงไม่คิดถึงส้มเหรอ คิดถึงอ่ะชัวร์แต่ห่วงไม๊ไม่เพราะว่าพ่อกับแม่รักส้มมากๆๆ เอาใจ รู้ใจหมาไม่แพ้พี่แทนหรอก ขอให้ส้มมีสุขภาพดีๆ ถ้าทำงานมีเงินเดือนจะซื้อของส่งไปให้เยอะๆๆๆ
เดี๋ยวจะว่าคิดถึงแต่หมา พ่อกับแม่และพี่ๆ น้องๆ ทางโน๊นไม่คิดถึงเหรอ ก็คิดถึงเป็นปกติอ่ะค๊าบ...
