ส่งข่าวกันหน่อย...ยังไม่ตายสะบายดี(หลวงพระบาง)..อยากดูเรื่องนี้อ่ะ
ฮัลโหลน้องๆ ที่รัก...
มาอยู่ อดน.ได้สี่ห้าวันแล้ว เพิ่งได้กินอาหารไทยก็เช้านี้เพราะม่ะวานซื้อหม้อหุงข้าวใบย่อมๆ มาไว้กินกันตายได้แล้ว เช้านี้ตื่นมาก็เลยหุงข้าวหอมมะลิ ทั้งข้าวและหม้อข้าวซื้อที่วอลมาร์ท ราคาก็ไม่แพงนะ ข้าวถุงใหญ่เกือบสิบกิโลก็สิบหกเหรียญ หม้อหุงข้าวของเบคแอนด์เดคเคอร์ตกยี่สิบเหรียญเศษๆ กับข้าวก็พื้นๆ คือไข่ต้มสองฟอง ทีเด็ดอยู่ที่น้ำพริกตาแดงที่ซื้อมาจากไทยทาวน์น้องอ้อพาไป หม่ำกับข้าวสวยร้อนๆ เอาสเต็คมาแลกก็ไม่ยอม (วลีนี้จะรู้เลยว่ารุ่นไหนเนี่ยเรา ฮ่าๆๆ)
ทำเป็นหัวเราะ หารู้ไม่ว่ามันเป็นเสียงหัวเราะที่มาพร้อมน้ำตา (กร๊ากก) ต้องมาร่วมชายคาเดียวกับครอบครัวของเค้า อึดอัดและก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ จะกระดิกตัวทำไรก็เกรงใจเค้าไปหมด ขาดอิสระทางความคิดไปโดยสิ้นเชิง เฮ้อ...นี่ถ้าไม่สงสารอาเธอร์นะพี่แทนแพ๊คกระเป๋ากลับบ้านแล้วเนี่ย..คิดถึงคอนโดของฉันที่เมืองไทย คิดถึงรถ แง๊ๆๆ
มันจะเป็นยังไงต่อไปยังไม่รู้เลย...ชีวิตของโอ๋ เหอๆๆ
มาดูรูปแก้เซ็งดีกว่า ให้ดูรูปวันเดินทางด้วยรถบัส ดูสภาพความโทรมของดิชั้นเส่ะ..หัวฟูเป็นสิงโตทะเล อาเธอร์ก็เอาอกเอาใจน่าดู รูปนี้มันฟ้องงงง....

เอายาลมมาให้ดม..(ใช่ซะที่ไหน ของกินอ่ะค่ะ)
ม่ะวันเสาร์ไปเที่ยวงานแสดงโชว์รถบรรทุก se-mi น้องอ้อบอกเป็นชื่อเล่นของรถบรรทุกยักษ์พวกนี้ สวยมาก อลังการงานสร้าง เดินดูกันเพลินตากแดดจนไข้แทบขึ้น อากาศก็ร้อนดีเหลือเกิน

หนุ่มที่ยืนขากางในรูปก็พี่มังกี้บลูอายของสาวๆ แหล่ะ

ได้ของเซลมาเป็นกระเป๋ากบใบละห้าเหรียญ..เอาไว้สะพายไก่กาไปเรื่อย
ไม่รู้เหมือนกันว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นยังไง คาดการณ์อะไรไม่ได้เลย อาเธอร์ไปทำงานพี่แทนก็นั่งนอนหง่าวอยู่บ้าน ถ้าอยู่คนเดียวก็ไม่มีปัญหาล่ะแต่นี่อยู่ร่วมกับแม่ของอาเธอร์ไง อยู่ใกล้ๆ แม่เค้าก็จะคอยทำเนียนยัดเยียดจับพี่แทนเข้ารีตเป็นคริสต์ซะงั้น เว๊นเวร...
ว่าแล้วก็ไปนอนงีบดีกว่า ตื่นอีกทีอาเธอร์กลับจากที่ทำงานพอดี อิอิ...(หลับพร้อมเสียงกล่อมเพลงที่แม่อาเธอร์ร้องหาพระเจ้า..กร๊อดดด oh! god~) กร๊ากกก
ปล.เนตพี่แทนไม่แข็งแรง ใจเสาะ หลุดกระจาย พี่คงไม่ได้ไปแวะทิ้งเม้นท์ให้ใครนะคะ แต่จะบอกว่าแวะอ่านทุกคนหมดแล้ว จุ๊บๆ